Dojrzewanie komórek jajowych

Nowa technika zapładniania pozaustrojowego, istnieje od 2003 roku. Terapia charakteryzuje się zastosowaniem bardzo niskiej dawki gonadotropiny lub nawet zaniechaniem jej podawania pacjentce. Z jajników odpunktowuje się niedojrzałe pęcherzyki, które następnie kultywowane są metodą in vitro przez jeden, dwa dni.
Wskazania do zapłodnienia metodą IVM:
- przebyta terapia IVF/ICSI z wysokim stopniem hiperstymulacji
- PCO – syndrom z wysokim ryzykiem wystąpienia hiperstymulacji
- odpunktowanie pęcherzyków przed przystąpieniem do terapii leczenia raka
Niejednoznaczne wskazania:
- niewystarczająca liczba pęcherzyków pomimo zastosowania stymulacji przy pomocy gonadotropiny
- medyczne ryzyko stosowania wysoko dozowanej stymulacji przy pomocy gonadotropiny
- pacjentka w wieku powyżej 38 lat
Dzięki niskiej lub zerowej dawce gonadotropiny, nie występuje ryzyko hiperstymulacji, a więc bezpośredniego ryzyka dla życia pacjentki. Następnym pozytywnym aspektem tej terapii jest możliwość odpunktowania pęcherzyków i ich zamrożenia w krótkim czasie przed podjęciem leczenia choroby nowotworowej (stworzenie tzw. rezerwy i zachowanie możliwości zajścia w ciążę po zakończeniu terapii antyrakowej).
Od pewnego czasu - przede wszystkim w USA - metoda IVM jest również często stosowana u zdrowych i młodych kobiet, które przez zamrożenie pęcherzyków tworzą sobie rezerwę na późniejsze lata, tj. na okres kiedy będą chciały urodzić dziecko.
Istnieje obiegowa opinia, że zaniechanie stymulacji powoduje zmniejszenie kosztów leczenia tą metoda. Niestety, ten powszechnie znany argument jest nieprawdziwy.